13 Δεκ 2016

Σκληρός και ανθεκτικός πυξός

Πυξός
Σφαιρικά κλαδεμένος μικρός πυξός σε ηλιλολουστη θέση. (φωτ.Δ.Α.)
Για όσους δεν το έχουν καταλάβει το γράφω εδώ ξεκάθαρα: έχω μια ιδιαίτερη προτίμηση στα φυτά που έχουν μικρές ανάγκες συντήρησης, αυτά που δεν αρρωσταίνουν ή αυτά που δεν θέλουν όλη την ώρα πότισμα, λίπασμα, κλάδεμα, … χτένισμα και συγύρισμα. Με δυο λόγια προτιμώ τα φυτά που θα μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα μόνα τους όταν θα βαριέμαι να ασχοληθώ μαζί τους. Ο πυξός είναι ένα απ’ αυτά. 
Πυξός
Επιγραφή σχηματισμένη με πυξούς στην Αρκαδία (φωτ. Τ.Α.)
Είναι ένας αειθαλής θάμνος, σκληρός και ανθεκτικός. Βέβαια δεν έχει θεαματική ανθοφορία, αλλά σ’ αυτή τη ζωή δεν μπορεί κανείς να τα έχει όλα δικά του. Όσο για τη μικρή ταχύτητα ανάπτυξης που τον χαρακτηρίζει δεν είναι βέβαιο ότι πρόκειται για μειονέκτημα. Αν ο πυξός μεγάλωνε γρήγορα θα ήθελε πολλά κλαδέματα για να διατηρείται η φυλλωσιά του πυκνή και συμπαγής, όπως το λέιλαντ για παράδειγμα, ευτυχώς όμως δεν έχει τέτοια προβλήματα. 

Ο πυξός ευδοκιμεί σε θέσεις ημισκιερές ή και ηλιόλουστες. Όμως σε περιοχές όπου το καλοκαίρι είναι πολύ ζεστό είναι καλύτερα να τον προστατεύσουμε από τον καυτό μεσημεριανό ήλιο. Προτιμά εδάφη που δεν κρατάνε νερό λάστρες Οι φροντίδες του είναι λίγες. Αν θέλουμε να διατηρείται πυκνή η φυλλωσιά του τον κλαδεύουμε ελαφρά άνοιξη και φθινόπωρο. Τις ίδιες περιόδους θα του δώσουμε και μια δόση από κάποιο πλήρες λίπασμα. Θα πάει πολύ καλά και σε γλάστρες όμως εκεί θα του δίνουμε πιο συχνά λίπασμα (δείτε εδώ σχετικά). 
Πυξός
Φράχτης από πυξό σε σκιερό κήπο στην Αθήνα. (Φωτ. Τ.Α.)
Οι πυξοί που κυκλοφορούν στην αγορά ανήκουν στα είδη Buxus microphylla και B. sempervirens. Οι διαφορές ανάμεσά τους δεν είναι σημαντικές εκτός από μία. Οι πυξοί B. sempervirens της σειράς ποικιλιών Faulkner έχουν αντοχή στο κυλινδροκλάδιο, έναν μύκητα που «βασανίζει» τα τελευταία χρόνια τους πυξούς πολλών κήπων και πάρκων. 

ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ
Ονόμα: Πυξός, πυξάρι, τσιμισίρι, Buxus sp.
Κατηγορία: Καλλωπιστικός, αειθαλής θάμνος
Διαστάσεις: Υ: 4 μ. , Δ: 4 μ. για τις καλλιεργούμενες ποικιλίες και είδη.
Αντοχή: Μεγάλη αντοχή στο κρύο, καλή αντοχή στην ξηρασία.
Έδαφος: Αδιάφορο, αρκεί να έχει άριστη στράγγιση
Θέση: Από ηλιόλουστη έως σκιερή.
Αντιξόοτητες: Παθαίνει ζημιές από τα ούρα των σκύλων και υποφέρει από το κυλινδροκλάδιο. Αποφύγετε να βρέχετε τα φύλλα του.

Πυξός
«Άγριος» πυξός στην ομώνυμη χερσόνησο στις Πρέσπες (φωτ. Τ.Α.)

Ψαράδες, Πρέσπες
Το χωριό Ψαράδες στη Μεγάλη Πρέσπα, τα φυτά που εικονίζονται δεξιά σε πρώτο πλάνο είναι πυξοί. (Φωτ. Στ.Α.)

10 Νοε 2016

Πολύγαλα, διάρκεια στην άνθηση.

Όταν μιλάμε για μεσογειακή διατροφή το μυαλό μας πάει στο ελαιόλαδο, τα λαχανικά, τα φρούτα και άλλα τρόφιμα προϊόντα των χωρών που βρέχονται απ΄τη Μεσόγειο. Όταν μιλάμε όμως για μεσογειακά φυτά, εννοούμε είδη φυτών που κατάγονται από περιοχές με μεσογειακό κλίμα. Και τέτοιο κλίμα υπάρχει και σε άλλες περιοχές του πλανήτη πολύ μακρυά απ΄τη Μεσόγειο θάλασσα. Τυπικό παράδειγμα τέτοιας περιοχής είναι το νότιο άκρο της Νότιας Αφρικής. Από ‘κει κατάγονται πολλά φυτά που ευδοκιμούν στους κήπους και τις βεράντες μας. Το «παραδοσιακό» γεράνι και η διμορφοθήκη είναι δύο απ’ τα πιο γνωστά. Το πολύγαλα (Polygala myrtifolia) είναι λιγότερο γνωστό, μάλλον ταπεινό εμφανισιακά αλλά πολύ χρήσιμο σε κάποιες περιπτώσεις επειδή: 
  • Είναι «πράσινο» όλο το χρόνο. 
  • Έχει άνθη 8-9 μήνες το χρόνο. 
  • Έχει μικρές ανάγκες συντήρησης 
  • Ευδοκιμεί και σε γλάστρα. 
  • Είναι κατάλληλο για παραθαλάσια φύτευση. 
Πολύγαλα
Πολύγαλα, Polygala myrtifolia (φωτ. Δ.Α.)

Το πολύγαλα δεν είναι σπάνιο και δυσεύρετο. Εύκολα θα το εντοπίσουμε στα κέντρα κήπου και μάλιστα σε διάφορα μεγέθη. Όμως πριν την αγορά είναι απαραίτητο να ξέρουμε τα χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις του για να μην κλαίμε τα λεφτά μας: 
  • Είναι αειθαλής θάμνος με σφαιρικό σχήμα. Φτάνει σε ύψος το 1,5 μ. σε ύψος με ίδια διάμετρο. 
  • Το πολύγαλα είναι ανθισμένο 8 – 9 μήνες το χρόνο με μικρά, όχι πάρα πάρα πολλά, φούξια άνθη. Όσο πιο ζεστό είναι το κλίμα της περιοχής, τόσο περισσότερο μένει ανθισμένο. Για παράδειγμα, στη νότιο Ελλάδα δεν έχει άνθη μόνο τους πιο ζεστούς μήνες του χρόνου. Βορειότερα, η άνθηση αρχίζει νωρίς την άνοιξη για να τελειώσει με την έναρξη του χειμώνα. 
  • Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες θέσεις, προστατευμένες από τον παγετό. Συγκεκριμένα αντέχει μέχρι τους 0 °C αλλά όχι για πολλές μέρες. Όψιμοι παγετοί την άνοιξη μπορεί να βλάψουν κάποια κλαδάκια. 
  • Όσον αφορά τις εδαφικές του απαιτήσεις έχει κάποιες ιδιοτροπίες: Θέλει χώμα πλούσιο σε οργανική ουσία, με καλή στράγγιση. Δεν του «αρέσουν» τα ασβεστολιθικά εδάφη, όμως αυτά βελτιώνονται με την προσθήκη κομπόστ ή πολύ καλά χωνεμένης κοπριάς. 
Πολύγαλα
Λεπτομέρεια της φυλλωσιάς (φωτ. Δ.Α.)

Φροντίδες
Κλαδεύουμε μόνον για να διατηρείται συμπαγές σχήμα του. Το κλάδεμα αυτό είναι ελαφρύ και γίνεται μετά την ανθοφορία. Ποτίζουμε μόνον όταν το χώμα είναι στεγνό. Το καλοκαίρι, που είναι η «δύσκολη» περίοδος, όσον αφορά το πότισμα, αφήνουμε το χώμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα. Όταν καλλιεργούμε σε γλάστρα είμαστε πολύ πιο προσεκτικοί με το πότισμα, όμως αυτό ισχύει με όλα τα φυτά. Μικροπροβλήματα μπορεί να προκαλέσει ο τετράνυχος και μύκητες που προκαλούν σκωριάσεις.

Πολύγαλα
Πολύγαλα κλαδεμένο. Μια και έχει απ' τη φύση του σφαιρικό σχήμα δεν θα δυσκολευτούμε να το διαμορφώσουμε. (φωτ. Τ.Α.)

3 Νοε 2016

Η φθινοπωρινή έκθεση της ΕΕΚΑΠ

Λίθωπες
Φωτ. Τ.Α.

Όποιος αγαπά τους κάκτους και τα παχύφυτα έχει κάτι καλό να κάνει την ερχόμενη Κυριακή. Δείτε την πρόσκληση στην εκδήλωση της ΕΕΚΑΠ: 

Πρόσκληση

Την Κυριακή 6 Νοεμβρίου, 11:00 πμ η ΕΕΚΑΠ σας προσκαλεί σε μια ακόμη εκδήλωση για να απολαύσουμε ζωντανά κάποια από τα φυτά που μεγαλώνουν τα μέλη μας αλλά και να μάθουμε κάτι παραπάνω για την καλλιέργεια τους.
Οι δραστηριότητες του πρωινού περιλαμβάνουν:

Conophytum, Lithops και ορισμένα άλλα Μεσημβριάνθεμα

Παρουσίαση διαφανειών και ομιλία για αυτή την πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη οικογένεια φυτών από τη νότια Αφρική (και όχι μόνο) με πολλά όμορφα και αγαπητά είδη.
Πληροφορίες για την προέλευση τους, τα είδη και τις ποικιλίες, αλλά και την ιδιαίτερη καλλιέργεια και φροντίδα που χρειάζονται για σωστή ανάπτυξη στη συλλογή μας.
Επίσης θα έχουμε και ΕΚΘΕΣΗ με ΜΕΣΗΜΒΡΙΑΝΘΕΜΑ, που σημαίνει ότι όσοι από εσάς έχετε λίθοπες, κονόφυτα ή κάποια άλλα είδη στη συλλογή σας πρέπει να τους φέρετε μαζί σας!!!

Έκθεση φυτών φθινοπωρινής και χειμερινής ανάπτυξης και ανθοφορίας

Όπως κάθε φθινόπωρο στην έκθεσή μας μπορείτε επίσης να φέρετε πολλά άλλα είδη, όπως παχύκορμα με caudex και άλλα παχύφυτα που αναπτύσσονται αυτή την περίοδο (πχ. Gasteria, Haworthia, Crassula, Senecio, Pelargonium, αλόες, σταπέλιες) καθώς και αρκετά είδη κάκτων που ανθοφορούν αυτή την εποχή, όπως κορυφάνθες, κοπιαπόα, αριόκαρποι, κλπ.
Φυσικά, μπορείτε να φέρετε όποιο φυτό εσείς νομίζετε ότι αξίζει να το μοιραστείτε μαζί μας ή απλώς αγαπάτε λίγο περισσότερο από τα άλλα αυτή την περίοδο!

Το Θερμοκήπιο Αναφοράς της ΕΕΚΑΠ που πάντα τραβάει την προσοχή όλων μας θα είναι φυσικά ανοιχτό για να το επισκεφτείτε.

Έχουμε οργανώσει ένα πολύ όμορφο πρωινό και ελπίζουμε να σας δούμε όλους εκεί την Κυριακή 6 Νοεμβρίου, 11:00 πμ στο Κτήμα Συγγρού (Κτήριο Βάσου Κριμπά, δεξιά από το πάρκινγκ δίπλα στο θερμοκήπιο) Κηφισίας 182 Μαρούσι (Φανάρι του ΚΑΤ). Σας παρακαλούμε ιδιαίτερα να μην παραμελήσετε να φέρετε μαζί σας ορισμένα φυτά για την έκθεσή μας – έστω και λίγα, όσα εσείς μπορείτε.

Εκ μέρους του Δ.Σ. της ΕΕΚΑΠ,
Η Πρόεδρος,
Ελένη Σιγανού

Τηλ. 2106819567


Φωτ. Τ.Α.

29 Οκτ 2016

Πόσο βαθειά φυτεύονται οι βολβοί;

Μια και το φθινόπωρο φυτεύουμε τους βολβούς που θα ανθίσουν την άνοιξη είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή να πούμε μερικές «τεχνικές λεπτομέρειες» για τη φύτευσή τους.
Κρόκοι
Κρόκοι (φωτ. Δ.Α.)


Ο κανόνας υπαγορεύει ότι ένας βολβός φυτεύεται σε βάθος ίσο με το τριπλάσιο του ύψους του. Δηλαδή μια τουλίπα ύψους 5-6 εκ. θα πάει σε βάθος 15-18 εκ., ενώ το ρίζωμα μιας ανεμώνης ύψους (ή πάχους αν προτιμάτε) 1-2 εκ. θα πάει 3-6 εκ. βαθιά. Ο κανόνας δεν είναι απόλυτος, υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά επιτρέπονται και παρεκλίσεις, χρήσιμες όπως θα δούμε στη συνέχεια. 
Ανεμώνη
Ρίζωμα ανεμώνης (φωτ. Δ.Α.)

Οι βολβοί της φρέζιας συνήθως μπαίνουν σε βάθος 15-18 εκ. το πολύ. Αν μοιράσουμε τους βολβούς μας σε δύο ομάδες και βάλουμε τη μία ομάδα στα 15-18 εκ. και την άλλη στα 10-12 εκ., θα δούμε την άνοιξη να ανθίζουν πρώτα οι φρέζιες της «ρηχής» ομάδας και μετά της «βαθιάς». Αντιστοίχως, πρώτα θα απανθίσουν οι «ρηχές» και μετά οι «βαθιές». Αυτό το εκμεταλλευόμαστε για να έχουμε στο παρτέρι ή στη ζαρντινιέρα κάτι ανθισμένο για περισσότερες μέρες. 
Πάντως ποτέ δεν πρέπει να φυτέψουμε τις φρέζιες πολύ κοντά στην επιφάνεια επειδή τα ανθοφόρα στελέχη δεν μπορούν να κρατήσουν το βάρος των λουλουδιών και καταλήγουν να … σέρνονται στο έδαφος. Το ίδιο ισχύει και για τις τουλίπες και πολλούς ακόμη βολβούς. Όμως, είδη ή ποικιλίες που είναι μικρόσωμα από τη φύση τους, όπως είναι, ο κρόκος, ο υάκινθος (ζουμπούλι), αρκετές ποικιλίες νάρκισσου και όχι μόνο μπορούν να φυτευτούν πολύ ρηχά ή ακόμη και εντελώς επιφανειακά. 
Υάκινθος, ζουμπούλι
Ζουμπούλια φυτεμένα εντελώς επιφανειακά επάνω σε υπόστρωμα από ελαφρόπετρα. (φωτ. Τ.Α.)

Να θυμήσουμε εδώ τη διαδικασία φύτευσης: Σκάβουμε τη λακούβα όπου θα μπει ο βολβός, λίγο βαθύτερη από το κανονικό. Στον πυθμένα της βάζουμε λίγους κόκκους λιπάσματος και το καλύπτουμε με λίγο χώμα. Εκεί επάνω μπαίνει ο βολβός με τη «μύτη» του προς τα πάνω και τις ριζούλες του προς το κάτω. Χρησιμοποιούμε λίπασμα με όλα τα θρεπτικά στοιχεία όπως τα 12-12-17, 20-20-20 κ.ά.


Δείτε ακόμη: 

12 Ιουλ 2016

Αν υπάρχει νερό θα το βρει ...

... η κάππαρη. Οι ρίζες της στην άκρη τους εκκρίνουν οξέα, τα οποία διαβρώνουν το έδαφος, ταυτόχρονα μπορούν να φτάσουν ακόμη και σε βάθος 10 μ. ενώ τα κύτταρά της έχουν την υδραυλική ικανότητα να τραβήξουν νερό από τέτοια βάθη. 
Κάπαρη
Στην φωτογραφία δεν μπορεί να φανεί το μέγεθος αυτής της συστάδας «καππαρόφυτων». Ιούλιος μήνας, στο Οίτυλο της Μάνης (φωτ. Τ.Α.)

Έτσι το φυτό αυτό καταφέρνει να αναπτύσσεται, να ανθίζει και να καρποφορεί μέσα στο καλοκαίρι την πιο δύσκολη περίοδο του έτους από άποψη έλλειψης νερού.
Κάππαρη
Το άνθος της κάππαρης (φωτ. Τ.Α.)

Κάππαρη
Αυτοφυή «καππαρόφυτα» στο τείχος της Μεθώνης (φωτ. Τ.Α.)